{"id":112,"date":"2012-11-22T09:52:00","date_gmt":"2012-11-22T09:52:00","guid":{"rendered":"https:\/\/ilbc.be\/?p=112"},"modified":"2021-12-16T08:42:10","modified_gmt":"2021-12-16T08:42:10","slug":"republic-of-argentina-v-nmc-capital-ltd","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ilbc.be\/?p=112","title":{"rendered":"Republic of Argentina v NMC Capital Ltd"},"content":{"rendered":"\n
Belgian Supreme Court, Republic of Argentina v. NMC Capital LTD, Nr. C.11.0688.F, 22 November 2012<\/h6>\n\n\n\n
ECLI:BE:CASS:2012:ARR.20121122.3<\/code><\/pre>\n\n\n\n
The judgment annuls a previous judgment by the Brussels Court of Appeals dated 21 June 2011. In the latter judgment , the Court of Appeals took the view that Argentina’s general waiver of immunity from jurisdiction and immunity from execution also covered the goods of Argentina’s diplomatic mission in Belgium, including its bank accounts (without there being a need to verify whether the amounts seized were used for purposes other than the functioning of the diplomatic mission). According to the Supreme Court, this approach violated articles 22, 3 and 25 of the Vienna Convention on Diplomatic Relations as well as the customary rule of ‘ne impediatur legatio’. In particular, the Supreme Court confirmed the need for an explicit and specific waiver of immunity in respect of goods of the diplomatic mission.<\/p>\n\n\n\n
Download<\/a><\/div>\n\n\n\n
\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Universiteit GentFaculteit Rechtsgeleerdheid (RE) Download date: 28-10-2020
\n22 NOVEMBER 2012 C.11.0688.F\/1
\nHof van Cassatie van Belgi\u00eb
\nArrest
\nNr. C.11.0688.F
\nREPUBLIEK ARGENTINI\u00cb,
\nMr. Paul Alain Foriers, advocaat bij het Hof van Cassatie,
\ntegen
\nNMC CAPITAL LTD, vennootschap naar het recht van de Caymaneilanden,
\nMr. Huguette Geinger, advocaat bij het Hof van Cassatie.
\nI. RECHTSPLEGING VOOR HET HOF
\nHet cassatieberoep is gericht tegen het arrest van het hof van beroep te Brussel
\nvan 21 juni 2011.
\nProcureur-generaal Jean-Fran\u00e7ois Leclercq heeft op 31 oktober 2012 ter griffie
\neen schriftelijke conclusie neergelegd.
\nRaadsheer Michel Lemal heeft verslag uitgebracht.
\nProcureur-generaal Jean-Fran\u00e7ois Leclercq heeft geconcludeerd.
\nUniversiteit GentFaculteit Rechtsgeleerdheid (RE) Download date: 28-10-2020
\n22 NOVEMBER 2012 C.11.0688.F\/2
\nII. CASSATIEMIDDELEN
\nDe eiseres voert een middel aan.
\nGeschonden wettelijke bepalingen
\n– de artikelen 22, 3, en 25 van het Verdrag van Wenen van 18 april 1961 inzake diplomatiek
\nverkeer, goedgekeurd bij de wet van 30 maart 1968 houdende goedkeuring van
\nvolgende internationale akten : 1. Verdrag van Wenen inzake diplomatiek verkeer; 2.
\nFacultatief Protocol betreffende de verplichte regeling van geschillen; 3. Facultatief
\nProtocol betreffende de verkrijging van nationaliteit; opgemaakt op 18 april 1961 te
\nWenen, en, voor zoveel als nodig, van die goedkeuringswet;
\n– artikel 31, 1, van het Verdrag van Wenen van 23 mei 1969 inzake het verdragenrecht,
\ngoedgekeurd bij de wet van 10 juni 1992 houdende goedkeuring van het Verdrag van
\nWenen inzake het verdragenrecht, en van de Bijlage, opgemaakt te Wenen op 23 mei
\n1969, en, voor zoveel als nodig, van die goedkeuringswet;
\n– artikel 38, \u00a7 1, b), van het Statuut van het Internationaal Gerechtshof gevoegd bij het
\nHandvest van de Verenigde Naties van 26 juni 1945, goedgekeurd bij de wet van 14
\ndecember 1945 tot goedkeuring van het Handvest van Verenigde Volken en het Statuut
\nvan het Internationale Gerechtshof, getekend te San Francisco, op 26 juni 1945 en,
\nvoor zoveel als nodig, van die goedkeuringswet;
\n– artikel 32 van de Europese Overeenkomst inzake de immuniteit van Staten, gedaan te
\nBasel op 16 mei 1972 en goedgekeurd bij de wet van 19 juli 1975;
\n– regel van internationaal gewoonterecht ne impediatur legatio;
\n– regel van internationaal gewoonterecht die op zijn minst de republiek
\nArgentini\u00eb en het koninkrijk Belgi\u00eb bindt en krachtens welke op specifieke wijze afstand
\nmoet zijn genomen van de uitvoeringsimmuniteit die de diplomatieke zendingen
\nvan een vreemde Staat genieten.
\nAangevochten beslissingen
\nHet arrest verklaart het hoger beroep van de verweerster ontvankelijk en gegrond, hervormt
\nhet beroepen vonnis en verklaart bij een nieuwe uitspraak het door de eiseres bij
\ndagvaarding van 14 augustus 2009 ingestelde verzet tegen het op 7 augustus 2009 gelegde
\nbewarend derdenbeslag niet-gegrond, wijst al haar vorderingen af en veroordeelt
\nhaar in de kosten van de beide aanleggen, met inbegrip van de rechtsplegingsvergoeding
\nvan 1.320 euro per aanleg.
\nDie beslissing steunt op alle redenen van het arrest die geacht worden hier integraal te
\nzijn weergegeven, en inzonderheid op de onderstaande redenen:
\n\u201c4. De [eiseres] betwist de gegrondheid van het hoger beroep en voert daartoe, net als
\nvoor de eerste rechter, de uitvoeringsimmuniteit van de in beslag genomen bezittingen
\naan.
\nUniversiteit GentFaculteit Rechtsgeleerdheid (RE) Download date: 28-10-2020
\n22 NOVEMBER 2012 C.11.0688.F\/3
\nVreemde Staten genieten in Belgi\u00eb uitvoeringsimmuniteit.
\nToch wordt aangenomen dat die immuniteit niet absoluut is in zoverre zij slechts van toepassing
\nis op de goederen die bestemd zijn voor de uitoefening van de soevereiniteit van
\nde Staat en dat op goederen waaraan een private of commerci\u00eble bestemming gegeven is,
\ngedwongen uitvoering mogelijk blijft (E. Dirix en K. Broeckx, Beslag, 2010, nr. 197, p.
\n150 \u2013 151).
\nOok goederen van diplomatieke en consulaire zendingen genieten immuniteit, wat echter
\nniet belet dat goederen die geen verband houden met die zendingen wel in beslag mogen
\nworden genomen.
\nEr kan worden afstand gedaan van die immuniteit, die de diplomaat en zijn ambt beschermt
\nzonder de Staat van herkomst te dwingen die bescherming te handhaven.
\nHet gaat om een immuniteit die in het kader past van het beginsel van de uitvoeringsimmuniteit
\nvan de Staten waarvan de ambassade een orgaan is. Die bescherming vereist
\ndus een vaststaand verband tussen de in beslag genomen goederen en het feit dat die
\ngoederen noodzakelijk zijn voor de diplomatieke vertegenwoordiging.
\nDie diplomatieke immuniteit vindt haar grondslag in het Verdrag van Wenen van 18 april
\n1961 dat de krijtlijnen ervan trekt in het kader van het diplomatieke ambt van de Staat.
\nDe tekst zelf van het Verdrag maakt geen gewag van bankrekeningen, effectenrekeningen,
\nof banktegoeden van de diplomatieke zending, wat niet belet dat ze beschermd worden
\nvoor zover die bezittingen specifiek voor de behoeften van de zending worden aangewend.
\nAldus werd geoordeeld: \u2018Il n’est pas contest\u00e9 que les avoirs des \u00c9tats \u00e9trangers, et notamment
\nles avoirs bancaires affect\u00e9s aux besoins de leurs ambassades, b\u00e9n\u00e9ficient de
\nl\u2019immunit\u00e9 d\u2019ex\u00e9cution’ (Brussel, 21 juni 2002, J. T., 2002, 714; zie ook Brussel, 4 oktober
\n2002, J. T., 2003, 318).
\nDe Belgische en internationale rechtspraak en rechtsleer is verdeeld over de vraag of de
\nimmuniteit betreffende bankrekeningen van een diplomatieke zending al dan niet autonoom
\nis, hoewel noch de tekst van het Verdrag van Wenen van 1961, noch het internationaal
\ngewoonterecht, noch de internationale verdragen de stelling rechtvaardigen van een
\nvolledig autonoom regime van uitvoeringsimmuniteit, dat afwijkt van de uitvoeringsimmuniteit
\nvan de Staten betreffende de rekeningen van de diplomatieke zending.
\nDe artikelen 22 tot 25 van het Verdrag doelen op sommige specifieke goederen: de gebouwen
\nvan de zending (artikel 22, 1), het meubilair en andere daar aanwezige voorwerpen,
\nalsmede de vervoermiddelen van de zending (artikel 22, 3).
\nHet doel van die bescherming is strikt gelinkt aan het diplomatieke ambt. Anders gezegd:
\ndie goederen genieten geen fundamenteel verschillende immuniteit dan die van het algemene
\nregime. Het gaat veeleer om een concrete toepassing, om een verduidelijking van
\nhet algemene regime.
\nUniversiteit GentFaculteit Rechtsgeleerdheid (RE) Download date: 28-10-2020
\n22 NOVEMBER 2012 C.11.0688.F\/4
\nHet doel van het Verdrag is immers, volgens de aanhef ervan \u2018niet (…) personen te bevoorrechten,
\ndoch te verzekeren dat diplomatieke zendingen als vertegenwoordigers der
\nstaten doelmatig functioneren\u2019; dit betekent duidelijk dat de bescherming van de in het
\nVerdrag bepaalde goederen louter functioneel is.
\nEr dient hier op gewezen dat, zoals de [eiseres] terecht beweert, de geest van het Verdrag
\nvan Wenen weliswaar erin bestaat de betrekkingen tussen de landen te begunstigen en te
\nverzekeren dat diplomatieke zendingen als vertegenwoordigers der staten doelmatig functioneren,
\nmaar dat dit niet impliceert dat aan de artikelen 22 tot 25 een draagwijdte mag
\nworden toegekend die geen steun vindt in de tekst zelf.
\nDe [eiseres] betoogt voorts dat het comit\u00e9 van ministers van Raad van Europa, in zijn
\nAanbeveling nr. R (97) 10 van 1997 verklaard heeft dat de bankrekeningen met gelden
\nvoor de werking van de ambassade niet voor beslag vatbaar zijn.
\nDienaangaande wijst het hof [van beroep] erop dat het hier, zoals het opschrift van de
\ntekst, de inleiding en de eerste paragraaf van punt 3 vermelden, gaat om een zienswijze in
\nde specifieke context van een \u2018Aanbeveling\u2019 over de problematiek van de schulden van
\ndiplomatieke zendingen, van permanente zendingen en van diplomatieke zendingen die
\n\u2018tweevoudig geaccrediteerd zijn\u2019 en van hun leden, en niet in de context van een tenuitvoerlegging
\nten laste van de Staat zelf. Die zienswijze die uitgaat van een juridisch
\nstandpunt dat uitsluitend betrekking heeft op de kwestie van de schulden die door diplomatieke
\nvertegenwoordigingen of door een lid ervan worden aangegaan, hoort dus geen
\nalgemene draagwijdte te krijgen op grond van het Verdrag, te meer daar het hof [van beroep]
\nreeds erop wees dat het functionele criterium dient te worden gehanteerd.
\nHet Verdrag van Wenen bepaalt niets bijzonders betreffende gelden op bankrekeningen.
\nDat belet niet dat verscheidene auteurs een uitbreidende uitlegging voorstaan waarin de
\nbankrekeningen van de diplomatieke zendingen gelijkgeschakeld worden met de in de
\nvoornoemde artikelen bedoelde goederen. De gelijkschakeling van de bedragen die gedeponeerd
\nzijn op de bankrekeningen van een ambassade of een andere diplomatieke zending
\nmet de in het Verdrag van Wenen bedoelde goederen, impliceert dat de door dat
\nverdrag verleende immuniteit geldt voor die banktegoeden. Aangezien de uitvoeringsimmuniteit
\ndie aan de Staten is verleend en toegepast wordt op het vervullen van het diplomatieke
\nambt, moeten die tegoeden, om die immuniteit te genieten, verband houden met
\nde behoeften van de zending en moeten ze dienen voor de uitoefening van de soevereiniteit
\nvan de zendstaat.
\nUit die zienswijze kan echter niet worden afgeleid dat er specifiek afstand moet zijn gedaan
\nvan de immuniteit van banktegoeden van de diplomatieke zendingen. Het hof [van
\nberoep] zal hierop later terugkomen.
\nIn tegenstelling tot hetgeen de [eiseres] beweert, kan uit de omstandigheid dat het op 2
\ndecember 2004 door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties aangenomen
\nVerdrag van de Verenigde Naties inzake de immuniteit van rechtsmacht van staten en hun
\neigendommen \u2013 dat thans nog niet in werking is getreden wegens onvoldoende ratificeUniversiteit
\nGentFaculteit Rechtsgeleerdheid (RE) Download date: 28-10-2020
\n22 NOVEMBER 2012 C.11.0688.F\/5
\nringen \u2013 in artikel 19 een lijst opstelt van specifieke categorie\u00ebn van goederen die geacht
\nworden voor een publieke activiteit te dienen, en dus vermoed worden niet voor beslag
\nvatbaar te zijn, waarin \u2018les biens, les comptes bancaires, utilis\u00e9s ou destin\u00e9s \u00e0 \u00eatre utilis\u00e9s
\naux fins de la mission diplomatique\u2019 zijn opgenomen, niet worden opgemaakt dat er
\ndienaangaande een regel van internationaal gebruik bestaat, aangezien die bepaling,
\nvolgens de bespreking van artikel 19 in het verslag van de Commissie Internationaal
\nRecht over de werkzaamheden van de drie\u00ebnveertigste zitting, precies ingegeven is door
\nde bekommernis om een betwiste materie klaar en duidelijk te regelen, wat het bestaan
\nvan een gevestigd gebruik uitsluit.
\nMet andere woorden, de artikelen van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de
\nimmuniteiten van de Staten kunnen niet worden aangemerkt als het resultaat van een codificatie
\nvan gevestigde gebruiken, maar wel als bepalingen die in het leven zijn geroepen
\nom een aangelegenheid te regelen die in volle evolutie is, en waarvoor een \u2018noodzakelijk
\nen opportuun\u2019 optreden nodig is dat als leidraad dient voor de manier waarop in die
\naangelegenheid moet worden gehandeld.
\nOok de tekst van de Aanbeveling nr. (97)10 van de raad van ministers van de Raad van
\nEuropa toont duidelijk aan dat er geen sprake is van een gewoonteregel. Hij maakt immers
\ngewag van verschillende praktijken in de Staten, wat uitsluit dat er een vaste gewoonteregel
\nbestaat.
\nEen uitbreidende lezing van het Verdrag van Wenen zou bovendien nauwelijks gevolgen
\nhebben, aangezien de door het Verdrag van Wenen verleende immuniteit \u2013 die alleen
\nmaar de concrete toepassing vormt van de algemene uitvoeringsimmuniteit van de Staten
\nin functie van de behoeften van de diplomatieke zending \u2013 steeds vereist, of het nu gaat
\nom tegoeden op bankrekeningen of andere, dat ze betrekking hebben op de uitoefening
\nvan een soevereine functie (P. d’Argent, \u2018Le juge des saisies, le conseil de s\u00e9curit\u00e9 et
\nl\u2019immunit\u00e9 d\u2019ex\u00e9cution restreinte des \u00c9tats \u00e9trangers\u2019, noot onder burg. Brussel (beslag),
\n27 februari 1995 en 9 maart 2005, J.T., 1995, 568; P. d’Argent, \u2018Jurisprudence belge relative
\nau droit international priv\u00e9\u2019, B.T.I.R., 2003, 610: \u2018D’autres consid\u00e8rent que la protection
\ndes comptes d’ambassades est double puisqu’ils jouiraient, outre l’immunit\u00e9 d’ex\u00e9cution,
\nd’une immunit\u00e9 diplomatique. Cette immunit\u00e9, qui n’est pas explicitement pr\u00e9vue
\npar la convention de Vienne sur les relations diplomatiques, se d\u00e9gagerait d’une interpr\u00e9tation
\nde l’article 25 de la Convention, lequel dispose de l’obligation g\u00e9n\u00e9rale ne impediatur
\nlegatio. Cette immunit\u00e9 suppl\u00e9mentaire ne serait cependant pas absolue (…). Cette
\napproche pragmatique permet de douter du bien-fond\u00e9 de la construction qui attribue
\nune double immunit\u00e9 aux comptes d’ambassades. Non seulement celle-ci est fond\u00e9e sur
\nune lecture de l’article 25 de la Convention de Vienne de 1961 qui, bien que non d\u00e9raisonnable,
\nva au-del\u00e0 de ses termes m\u00eames, mais elle semble dresser deux obstacles \u00e0 la
\nsaisie de ces comptes alors que le crit\u00e8re devant \u00eatre appliqu\u00e9 pour les lever est le m\u00eame
\npuisque les besoins de la l\u00e9gation ne constituent qu’une affectation possible \u00e0 des fins
\nsouveraines ; ceci ne manque pas de r\u00e9v\u00e9ler le caract\u00e8re artificiel de la construction\u2019; J.
\nWouters en M. Vidal, \u2018De rechter als hoeder van het internationaal recht: recente toepasUniversiteit
\nGentFaculteit Rechtsgeleerdheid (RE) Download date: 28-10-2020
\n22 NOVEMBER 2012 C.11.0688.F\/6
\nsingen van internationaal recht voor Belgische hoven en rechtbanken\u2019, Working Paper,
\nnr. 92 (maart 2006).
\nDaaruit volgt dat het voor de Staten geldende regime van de uitvoeringsimmuniteit van
\ntoepassing is, wat betekent dat de bedragen die op een bankrekening van een ambassade
\nzijn gedeponeerd, slechts beschermd worden wanneer die tegoeden betrekking hebben op
\neen soevereine functie van de Staat, als ze nuttig zijn voor de functies van de zending en
\nniet voor een economische, commerci\u00eble of burgerrechtelijke verrichting die onder het
\nprivaatrecht valt.
\nVoor zover als nodig zal dat punt later worden onderzocht.
\n5. Het Belgisch recht aanvaardt doorgaans dat een Staat, v\u00f3\u00f3r het ontstaan van een geschil,
\nbij geschrift afstand doet van zijn uitvoeringsimmuniteit (J. Verhoeven, Droit international
\npublic, Larcier, 2000, 744; J. Verhoeven, \u2018La jurisprudence belge et le droit international
\nde l\u2019immunit\u00e9 d\u2019ex\u00e9cution\u2019, in M\u00e9langes offerts \u00e0 Jacques Van Compernolle,
\nBruylant, 2004, 872).
\nHet wordt helemaal niet betwist dat de [eiseres] afstand heeft gedaan van haar uitvoeringsimmuniteit
\nin de Fiscal Agency Agreement en in de op 3 februari en 21 juli 2000
\n[uitgegeven] obligatieleningen.
\nMet betrekking tot de afstand van de uitvoeringsimmuniteit voert de [eiseres] aan dat de
\nomstandigheid dat zij afstand heeft gedaan van de uitvoeringsimmuniteit in de Fiscal
\nAgency Agreement (FAA) en in de uitgiftevoorwaarden van de op 3 februari en 21 juli
\n2000 uitgegeven obligaties de bescherming niet aantast van de in beslag genomen goederen,
\naangezien die afstand geenszins slaat op de goederen van de diplomatieke zending,
\ninzonderheid haar bankrekeningen bij de vennootschap Fortis Bank, terwijl een
\nStaat pas rechtsgeldig afstand kan doen van de uitvoeringsimmuniteit van zijn bankrekeningen
\nwanneer die afstand uitdrukkelijk is en onderscheiden is van de afstand van de
\nStaat van zijn algemene uitvoeringsimmuniteit. Afstand van de algemene uitvoeringsimmuniteit
\nheeft niet tot gevolg dat wordt afstand gedaan van de immuniteit die de bankrekeningen
\nvan de diplomatieke zending genieten.
\nIn tegenstelling tot de stelling van een bepaalde rechtspraak en rechtsleer, die niet normatief
\nis dus niet dwingend is voor het hof [van beroep], kan dat standpunt niet gevolgd
\nworden: noch het Verdrag van Wenen, noch enig ander in werking zijnd verdrag, noch
\nhet internationale gebruik voorzien in een specifieke afstand voor de banktegoeden van
\nde diplomatieke zendingen. Een uitdrukkelijke afstand van de uitvoeringsimmuniteit is
\nvoldoende. Het is helemaal niet noodzakelijk dat die afstand uitdrukkelijk doelt op de
\nbankrekeningen die door diplomatieke zendingen worden gebruikt (in die zin: Brussel, 21
\njuni 2002, J.T., 2002, 714: ‘Il n’est pas contest\u00e9 que les avoirs des \u00c9tats \u00e9trangers et notamment
\ndes avoirs bancaires affect\u00e9s aux besoins de leurs ambassades, b\u00e9n\u00e9ficient de limmunit\u00e9
\nd’ex\u00e9cution. Cette immunit\u00e9 se limite toutefois aux avoirs bancaires sp\u00e9cifiquement
\naffect\u00e9s au paiement des d\u00e9penses et frais de l’ambassade. (…) Il faut admettre que
\nles avoirs bancaires saisis (…) b\u00e9n\u00e9ficient de l’immunit\u00e9 d’ex\u00e9cution. Un \u00c9tat peut valaUniversiteit
\nGentFaculteit Rechtsgeleerdheid (RE) Download date: 28-10-2020
\n22 NOVEMBER 2012 C.11.0688.F\/7
\nblement renoncer \u00e0 son immunit\u00e9 d’ex\u00e9cution mais, aux termes de l’article 32, \u00a7 2, du
\nTrait\u00e9 de Vienne sur les relations diplomatiques, une telle renonciation doit toujours \u00eatre
\nexpresse. La volont\u00e9 expresse, qui, dans les modes de manifestation de la volont\u00e9, s’oppose
\n\u00e0 la volont\u00e9 tacite, est celle qui s’exprime d’une mani\u00e8re directe, claire, positive. (…)
\nLa Conf\u00e9rence de Vienne a explicitement repouss\u00e9 la renonciation implicite (…). En l’esp\u00e8ce,
\nle protocole du 25 novembre 2000 ne contient pas de renonciation expresse \u00e0 de
\nl’immunit\u00e9 d’ex\u00e9cution (…). Une telle renonciation ne pourrait se d\u00e9duire qu’implicitement
\nde certaines dispositions du protocole, aux termes d’un raisonnement. En effet, \u00e0
\naucun endroit, ce protocole d’accord ne contient les mots ‘renonciation \u00e0 l’immunit\u00e9
\nd’ex\u00e9cution. La r\u00e9publique du Burundi se borne \u00e0 prendre acte de l’engagement des consorts
\nLandau de lever toutes les saisies \u00e0 condition qu’une garantie bancaire irr\u00e9vocable
\nsoit souscrite \u00e0 leur profit. Il n’est donc pas satisfait aux conditions d’application de l’article
\n32, \u00a7 2, de la Convention de Vienne\u2019).
\nHet vereiste van een uitdrukkelijke afstand staat niet gelijk met het \u2013 onbestaande \u2013 vereiste
\nvan een afstand die uitdrukkelijk slaat op de banktegoeden van de diplomatieke zending.
\nDe omstandigheid dat de opstellers van de Commissie Internationaal Recht van de
\nVerenigde Naties bij het opstellen van het ontwerp van verdrag van de Verenigde Naties,
\neen specifieke afstand voor goederen met diplomatieke immuniteit hebben vooropgesteld
\nleidt niet tot een ander resultaat, aangezien, ten eerste, de commentaar van de opstellers
\nvan het niet-definitieve ontwerp in de Annuaire de la Commission du droit international
\n1991, volume II, deel twee, onder het opschrift ‘Rapport de la Commission \u00e0 l’Assembl\u00e9e
\ng\u00e9n\u00e9rale sur les travaux de sa quarante-troisi\u00e8me session’, geen enkel normatief karakter
\nheeft, dat die denkpiste niet werd gevolgd in de definitieve tekst van het Verdrag noch in
\nenig ander thans geldend verdrag of wettelijke tekst, vervolgens \u2013 zoals eerder is gezegd
\n\u2013 omdat dat verdrag nog steeds niet in werking is getreden en omdat het, de dag waarop
\nhet van toepassing zal zijn, niet met terugwerkende kracht moet worden toegepast op een
\nvroeger overeengekomen afstandsbeding.
\nZoals eerder gezegd, wordt niet betwist dat de [eiseres] het recht had om afstand te doen
\nvan de bescherming van de uitvoeringsimmuniteit, noch dat zij overigens daadwerkelijk
\nen uitdrukkelijk afstand heeft gedaan van haar uitvoeringsimmuniteit.
\nEen dergelijke afstand kan betrekking hebben op de uitvoeringsimmuniteit zonder een
\nonderscheid te maken tussen de bedoelde goederen, aangezien die afstand algemeen kan
\nzijn en betrekking hebben op alle goederen van de Staat die afstand doet van zijn uitvoeringsimmuniteit.
\nIn deze zaak is de afstand die de [eiseres] in het kader van het ‘FAA’-contract vrijelijk
\nheeft gedaan en waaraan [de verweerster] haar rechten ontleent, uitdrukkelijk, ondubbelzinnig
\nen duidelijk. Bovendien is die afstand ruim in zoverre hij zowel betrekking heeft
\nop de immuniteit van rechtsmacht als op de uitvoeringsimmuniteit, met uitzondering van
\nUniversiteit GentFaculteit Rechtsgeleerdheid (RE) Download date: 28-10-2020
\n22 NOVEMBER 2012 C.11.0688.F\/8
\nsommige op beperkende wijze opgesomde goederen die niet behoren tot die waarop het
\nomstreden beslag is gelegd.
\nEr dient hier op gewezen dat het afstandsbeding uitdrukkelijk vermeldt wat er dient te gebeuren
\nmet de banktegoeden die buiten het toepassings[gebied] van de afstand vallen
\nvoor zover de rechtbanken van de [eiseres] met betrekking tot die tegoeden een beschikking
\nhebben gewezen \u2013 wat hier niet het geval is -, zodanig dat de [eiseres] bezwaarlijk
\ndie akte van afstand van de in beslag genomen bezittingen als bedoeld in de akte van beslag
\nvan 7 augustus 2009, kan betwisten.
\nDe bewoordingen en de samenhang van de drie opeenvolgende afstandsbedingen tonen
\naan dat de [eiseres] bewust afstand heeft gedaan van haar uitvoeringsimmuniteit, dat die
\nafstand met duidelijke bewoordingen doelt op de financi\u00eble inkomsten van de Staat, dat
\nhet helemaal niet gaat om een modelakte van afstand, maar integendeel om een heel specifieke
\ntekst waarin de [eiseres] duidelijk heeft vermeld binnen welke, voor haar noodzakelijke
\nen voor [de verweerster] aanvaardbare perken, die afstand kon plaatsvinden in
\nhet raam van hun contractuele betrekkingen.
\nDaaruit volgt dat de goederen, die door de akte van afstand niet worden uitgesloten, voor
\nbeslag vatbaar zijn.
\nGelet op het voorgaande hoeven de overige argumenten niet te worden onderzocht.
\nHet hof [van beroep] onderzoekt het argument betreffende de bestemming van de in beslag
\ngenomen goederen dus niet, aangezien dat onderzoek tot geen andere slotsom kan
\nleiden. Er dient geen prejudici\u00eble vraag te worden gesteld.
\nIn het licht van wat voorafgaat, is er geen sprake van tergend en roekeloos hoger beroep.
\n[De verweerster] vordert dat de [eiseres] wordt veroordeeld in de kosten, met inbegrip
\nvan een rechtslegingsvergoeding, geraamd op het basisbedrag voor een niet in geld
\nwaardeerbare zaak.
\nDie vordering is gegrond. De rechtsplegingsvergoeding wordt, rekening houdend met de
\nindexering, vastgesteld op 1.320 euro\u201d.
\nGrieven
\nEerste onderdeel
\nVolgens artikel 22, 3, van het Verdrag van Wenen van 18 april 1961 inzake diplomatiek
\nverkeer zijn de gebouwen van de zending, het meubilair en andere daar aanwezige voorwerpen,
\nalsmede de vervoermiddelen van de zending, gevrijwaard tegen onderzoek, vordering,
\nbeslaglegging of executoriale maatregelen.
\nVolgens artikel 25 van dat verdrag verleent de ontvangende Staat de zending alle faciliteiten
\nten behoeve van de uitoefening van haar werkzaamheden.
\nVolgens artikel 31, 1, van het Verdrag van Wenen van 23 mei 1969 inzake het verdragenrecht
\nmoet een verdrag te goeder trouw worden uitgelegd overeenkomstig de gewone beUniversiteit
\nGentFaculteit Rechtsgeleerdheid (RE) Download date: 28-10-2020
\n22 NOVEMBER 2012 C.11.0688.F\/9
\ntekenis van de termen van het Verdrag in hun context en in het licht van het voorwerp en
\ndoel van het Verdrag.
\nIn dat verband moeten de artikelen 22, 3, en 25 van het Verdrag van Wenen van 18 april
\n1961 uitgelegd worden in het licht van de doelstelling van die akte, die, volgens de aanhef
\nervan, erin bestaat \u201cte verzekeren dat diplomatieke zendingen als vertegenwoordigers
\nder staten doelmatig functioneren\u201d.
\nBijgevolg moeten die bepalingen in die zin worden uitgelegd dat ze elk beslag of uitvoeringsmaatregel
\nop bankrekeningen van de diplomatieke zending verbieden, ongeacht de
\nalgemene uitvoeringsimmuniteit die de vreemde Staten genieten.
\nDe uitvoeringsimmuniteit die bankrekeningen van de diplomatieke zending genieten,
\nvolgt op zijn minst uit de regel van internationaal gewoonterecht ne impediatur legatio
\ndie ertoe strekt te verzekeren dat diplomatieke zendingen doelmatig functioneren, ongeacht
\nde algemene uitvoeringsimmuniteit die de vreemde Staten genieten.
\nDe verbindende kracht van die internationale gewoonte als bron van het internationaal
\nrecht is vastgelegd in artikel 38, \u00a7 1, b), van het Statuut van het Internationaal Gerechtshof,
\ngevoegd bij het Handvest van de Verenigde Naties van 26 juni 1945.
\nUit het voorgaande volgt dat bankrekeningen van een diplomatieke zending een uitvoeringsimmuniteit
\ngenieten die onderscheiden is van de uitvoeringsimmuniteit van de
\nvreemde Staten in de zin van de regel van internationaal gewoonterecht . Artikel 32 van
\nde Europese Overeenkomst inzake de immuniteit van Staten bevestigt het aparte karakter
\nvan de diplomatieke immuniteit; dat artikel luidt namelijk als volgt: \u201cDe bepalingen van
\ndeze Overeenkomst laten onverlet de voorrechten en immuniteiten met betrekking tot de
\nuitoefening van de functies van diplomatieke missies en consulaire posten en van de
\ndaaraan verbonden personen\u201d.
\nWanneer een vreemde Staat niet specifiek afstand doet van de uitvoeringsimmuniteit op
\nde bankrekeningen van de diplomatieke zendingen, impliceert de loutere afstand van de
\nStaat van zijn uitvoeringsimmuniteit, niet dat dat die Staat afstand doet van zijn uitvoeringsimmuniteit
\nop de bankrekeningen van zijn diplomatieke zendingen.
\nOm de redenen die in de aanhef van het middel worden weergegeven, beslist het arrest
\ndat de uitvoeringsimmuniteit die bankrekeningen van diplomatieke zendingen genieten
\nhelemaal niet autonoom is, en slechts een concrete toepassing is van het algemeen regime
\nvan de uitvoeringsimmuniteit. Het leidt daaruit af dat de algemene afstand van de eiseres
\nvan haar uitvoeringsimmuniteit jegens de verweerster noodzakelijkerwijs impliceert dat
\nzij afstand heeft gedaan van haar uitvoeringsimmuniteit betreffende de bankrekeningen
\nvan haar diplomatieke zending in Belgi\u00eb, hoewel zij niet op specifieke wijze afstand heeft
\ngedaan van laatstgenoemde uitvoeringsimmuniteit.
\nZodoende miskent het arrest het autonome karakter van de uitvoeringsimmuniteit voor
\nbankrekeningen van diplomatieke zendingen, waarvan slechts op specifieke wijze afstand
\nkan worden gedaan (schending van de artikelen 22, 3, 25 van het Verdrag van Wenen van
\nUniversiteit GentFaculteit Rechtsgeleerdheid (RE) Download date: 28-10-2020
\n22 NOVEMBER 2012 C.11.0688.F\/10
\n18 april 1961, 31, 1, van het Verdrag van Wenen van 23 mei 1969, miskenning van de regel
\nvan internationaal gewoonterecht ne impediatur legatio, schending van artikel 38, \u00a7
\n1, b), van het Statuut van het Internationaal Gerechtshof gevoegd bij het Handvest van de
\nVerenigde Naties van 26 juni 1945, en, voor zoveel als nodig, van de wetten tot bekrachtiging
\nvan de drie voornoemde verdragen en van artikel 32 van de Europese Overeenkomst
\ninzake de immuniteit van Staten).
\n(\u2026)
\nIII. BESLISSING VAN HET HOF
\nBeoordeling
\nEerste onderdeel
\nArtikel 22, 3, van het Verdrag van Wenen van 18 april 1961 inzake diplomatiek
\nverkeer bepaalt dat de gebouwen van de zending, het meubilair en andere daar
\naanwezige voorwerpen, alsmede de vervoermiddelen van de zending, gevrijwaard
\nzijn tegen onderzoek, vordering, beslaglegging of executoriale maatregelen.
\nLuidens artikel 25 van dat Verdrag verleent de ontvangende Staat alle faciliteiten
\nten behoeve van de uitoefening van haar werkzaamheden.
\nKrachtens de regel van internationaal gewoonterecht ne impediatur legatio, volgens
\nwelke de werking van de diplomatieke zending niet belemmerd mag worden,
\ngenieten alle goederen van die zending die dienen voor haar werking een autonome
\nuitvoeringsimmuniteit die boven die van de ontvangende Staat staat.
\nDaaruit volgt dat geen enkel beslag of dwangmaatregel kan worden toegepast op
\nde goederen die aangewend worden voor de werking van een diplomatieke zending,
\ntenzij de ontvangende Staat uitdrukkelijk toestaat dat er voor die categorie
\ngoederen of een gedeelte van de categorie dwangmaatregelen worden genomen.
\nHet arrest stelt vast dat de verweerster op 7 augustus 2009, ingevolge een vonnis
\nvan 18 december 2006 van de New York Southern Federal District Court, bewarend
\nderdenbeslag heeft gelegd op de bankrekeningen van de bij het koninkrijk
\nBelgi\u00eb geaccrediteerde diplomatieke zending van de eiseres, dat de schuldvordering
\nvan de verweerster steunt op een overeenkomst van financi\u00eble dienstverlening
\n(\u201c Fiscal Agency Agreement\u201d, afgekort \u201cFAA\u201d) die het algemeen kader vastUniversiteit
\nGentFaculteit Rechtsgeleerdheid (RE) Download date: 28-10-2020
\n22 NOVEMBER 2012 C.11.0688.F\/11
\nlegt voor de uitgifte door de eiseres van verschillende obligaties en dat de eiseres,
\nzowel in de bijlage A van de FAA-overeenkomst als in de overeenkomsten betreffende
\nobligatie-uitgiften die tot het vonnis van 18 december 2006 hebben geleid,
\nop algemene wijze afstand heeft gedaan van haar immuniteit van rechtsmacht en
\nuitvoering, behalve voor bepaalde in die documenten nader omschreven goederen
\nen bezittingen.
\nHet arrest overweegt dat \u201chet voor de Staten geldende stelsel van de uitvoeringsimmuniteit
\nhier van toepassing is, wat betekent dat de bedragen op een bankrekening
\nslechts beschermd zijn indien die gelden betrekking hebben op een soevereine
\nactiviteit van de Staat, indien ze dienen voor de opdrachten van de zending en
\nniet voor een economische, commerci\u00eble of burgerlijke verrichting die onder het
\nprivaatrecht valt\u201d.
\nHet arrest dat, zonder vast te stellen dat de in beslag genomen bedragen werden
\naangewend voor andere doeleinden dan de werking van de diplomatieke zending
\nvan de eiseres, beslist dat de algemene afstand in de voormelde akten, ook geldt
\nvoor de goederen van die diplomatieke zending, met inbegrip van de bankrekeningen,
\nzonder dat de eiseres op uitdrukkelijke en bijzonder wijze afstand moet
\ndoen van de immuniteit betreffende die goederen, schendt de artikelen 22, 3, en
\n25 van het Verdrag van Wenen van 18 april 1961 en miskent de regel van internationaal
\ngewoonterecht ne impediatur legatio.
\nIn zoverre is het onderdeel gegrond.
\nHet tweede onderdeel hoeft niet nader onderzocht te worden. Het kan immers niet
\ntot ruimere cassatie leiden.
\nDictum
\nHet Hof,
\nVernietigt het bestreden arrest, behalve in zoverre dit het hoger beroep
\nontvankelijk verklaart.
\nBeveelt dat van dit arrest melding zal worden gemaakt op de kant van het
\ngedeeltelijk vernietigde arrest.
\nHoudt de kosten aan en laat de uitspraak daaromtrent aan de feitenrechter over.
\nUniversiteit GentFaculteit Rechtsgeleerdheid (RE) Download date: 28-10-2020
\n22 NOVEMBER 2012 C.11.0688.F\/12
\nVerwijst de aldus beperkte zaak naar het hof van beroep te Bergen.
\nAldus geoordeeld door het Hof van Cassatie, eerste kamer, te Brussel, door voorzitter
\nChristian Storck, afdelingsvoorzitter, de raadsheren Didier Batsel\u00e9, Martine
\nRegout, Mireille Delange et Michel Lemal, en in openbare terechtzitting van 22
\nnovember 2012 uitgesproken door voorzitter Christian Storck, in aanwezigheid
\nvan procureur-generaal Jean-Fran\u00e7ois Leclercq, met bijstand van griffier Patricia
\nDe Wadripont.
\nVertaling opgemaakt onder toezicht van raadsheer Antoine Lievens en overgeschreven
\nmet assistentie van griffier Johan Pafenols.
\nDe griffier, De raadsheer,<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[7],"tags":[21,23,18,19,20,22],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ilbc.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/112"}],"collection":[{"href":"https:\/\/ilbc.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ilbc.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ilbc.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ilbc.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=112"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/ilbc.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/112\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":635,"href":"https:\/\/ilbc.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/112\/revisions\/635"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ilbc.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=112"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ilbc.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=112"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ilbc.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=112"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}